کنکاشی بر وجه تسمیه ی  واژگان

( آذربایجان) – (ارس، آراز)-  (خزر، کاسپین)

نوشته : میر هدایت سید مرندی

در عصر حاضر جغرافیای سیاسی منطقه ی باستانی آذربایجان روی سیاست ترک ستیزی رژیم پهلوی دچار تغییرات عدیده ای شده است.

نام های باستانی بعضی از شهرها- رودها- کوه ها – جزایر و روستاهایش به هم آوای فارسی برگردانیده شده، قسمتهایی از ایالت آذربایجان زمان پهلوی اول به استان های همجوار واگذار و یا به استان هایی همچون زنجان- آذربایجان شرقی و غربی و اردبیل تقسیم شد. تداوم این تهاجمات غیر ضروری باعث مقاومت های فرهنگی در بین بعضی از مردم آذری و بخصوص جوانان گردید.

وقتی زبان میهمانان طالشی الاصل آذربایجان با نام زبان تاتی هرزنی مرند به جای زبان اصلی و بومی منطقه آذربایجان جا زده می شود، وقتی مناطق باستانی آن که شامل صدها کول تپه و تپه ی باستانی- قلعه و گورستان های باستانی و تاریخی است، بدون کند و کاو علمی به امان خدا رها می شود تا اگر غارتگران نظامی طول تاریخ نتوانسته اند این آثار را از بین ببرند، شاید غارتگران آثار زیر خاکی بتوانند این آثار را از صفحه ی  روزگار پاک بگردانند!

وقتی بعضی از نویسندگان، فیلمسازان، هنرمندان و... تشویق می شوند زبان،  فرهنگ و خود وجود آذری ها را مورد هجمه ها بگیرند، آذری ها بخود حق می دهند با چنگ و دندان از هویت و وجود خود پاسداری بکنند، در نتیجه هر دو طرف در این راه پر مخاطره دچار افراط و تفریط هایی می شوند که با بررسی  مشخص می شود که نتیجه کار  چندان براساس علم و منطق وخیر استوار نیست.

وقتی اصرار می شود که برای ترک ها در آذربایجان حداکثر ریشه ای 800-700 ساله قائل بشوند و در نظر نگیرند که سومری های 6-5 هزار ساله (پیشقراولان تمدن جهانی) مادها -مانناها و کاسپی ها و ... التصاقی زبان و از اقربای ترک ها بودند، فکری در بین علاقمندان ترک ایجاد می شود که سعی بکند برای اثبات عمق ریشه ی وجودی خود در این خاک مقدس با کلمات رایج بازی بکند و با استفاده بجا و یا  نابجا از علم آواشناسی بیاید آذربایجان را از کلمات (آز+ ار+ بای + گان) بداند و یا کلمه ارس را که  معلوم نیست کلمه  با ستانی ارس، ترکی است، فارسی است، ارمنی است، عربی است عبری است ، اصرار بکند که ایها الناس: نام رود بزرگ ارس،(ارس)نیست بلکه (آراز) است آنهم از کلمات (ار) یا (آر) به معنی جوانمرد و بزرگ و (آز) از قوم آس یا آز و اگر کسی در نوشته اش از  این رود با نام ارس و یا دریاچه ی شمال ایران را عوض خزر- مازندران  یا کاسپین نام ببرد سریعاً مورد اعتراض دوستداران نظریه ار وآز قرار می گیرد،لذا در وسع خود تلاش کردیم تا بدانیم حقیقت کلمات(آذربایجان)- (خزر و کاسپین)- (ارس و آراز) چیست؟ آیا به اینهمه آسمان و ریسمان بافتن نیازی هست یا نه؟!

آيا مرند توانايي مقابله با آنفلوآنزاي خوكي را دارد ؟

* تاكنون 5 مدرسه در مرند تعطيل شده است .

*اكثر مدارس نيز به حالت نيمه تعطيل درآمده اند .

*متاسفانه مسئول بهداشت مدارس اداره ي آموزش و پرورش  ، از دادن هرگونه اطلاعات در اين رابطه امتناع نمود

* مرند براي مقابله با آنفلوآنزاي خوكي فقط يك بيمارستان 96 تختخوابي ، 2 داروخانه ي شبانه روزي و 3 كلينيك فعال دارد

دكتر جمشيدي رييس شبكه بهداشت و درمان مرند :

نقدي بر اجراهاي نمايشي

هشتمين جشنواره ي تئاتر جوان مرند

سعيد شيرمحمدي

در تاريكي پر از ابهام صداي بوق قطاري ما را به خود مي آورد . صحنه روشن مي شود ، در عمق صحنه ساعت ايستگاه نگاه  ما را به خود جلب مي كند . ساعتي بدون عقربه . شايد اينجا ناكجا آباد باشد ! زمان بي معني است . مسافران پياده مي شوند ، آنهايي كه در طول سفر همديگر را نديده بودند . بسان انسان هايي كه سالها سال در يك شهر زندگي مي كنند و خبري از همديگر ندارند . مسافران با نيش و كنايه به هم صحبت مي كنند ، شايد آغاز هر آشنايي عاشقا نه اي چنين باشد و اين ابراز علاقه صادقانه و بظاهر ساده اتفاقات نمايش را بوجود مي آورد .

مسجد جامع مرند ، با داشتن دو محراب ، بي نظير در معماري اسلامي

اولين حضور سازدار در شوراي اداري مرند

شهادت صادق آل محمد

را به همه ي شيعيان و دوستداران اهل بيت

تسليت مي گوييم

سيزده مهر روز جهاني معلم

بر همه ي معلمين جهان مبارك باد

مهر آيينين اون بيرينجي گونو خورشيد بانو ناتوان

آذربايجان كلاسيك ادبياتي نين ان گؤركملي شاعيره سي نين

دوغوم گونودي

اگر فردی در گفتار و زبان‌ش لهجه‌ی خاصی داشته باشد باید شرم‌سار باشد ؟ آیا واقعا لهجه‌ی خاص یک منطقه را ننگ‌دانستن جایزاست ؟ و گویشورانش باید دلهره مسخره‌شدن را با خود یدک بکشند؟ از نظر علمی یک لهجه‌ای را مبنای جوک و مسخره قراردادن وجاهت دارد ؟ ببینیم نظر علم زبانشناسی در این زمینه چیست؟ علم زبان و زبانشناسی نیز دارندگان لهجه را تخطئه می‌کند یا پایه‌ی علمی بر آن قائل‌است ؟ نگاه و نظر علم درباره لهجه چیست؟

شماره ي جديد نشريه ي خوش خبر

ويژه نامه ي مرند ، جلفا ، شبستر و شهرهاي تابعه منتشر شد .

در اين شماره مي خوانيد :

*دكتر جعفر قهرماني رييس دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرند :

آنچه در شرايط فعلي داريم در شان شهر و شهروندان ما نيست

*اعتراض اهالي روستاي يام به حفاري هاي چاه هاي عميق در منطقه ي يام

*حجت الاسلام فياض رييس سازمان تبليغات اسلامي مرند :

متاسفانه در سبد خانوار ايراني هزينه ي فرهنگ ديني اندك است

*لطفا مسئولين بخوانند:

نيازهاي مرند

مسجد جامع قدغن از بازديد علاقه مندان

عكاسي بدون آرشيو

و....

شماره جديد خوش خبر ويژه نامه ي مرند و جلفا و شبستر و شهرهاي تابعه بزودي منتشر مي شود .

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

نفس به بوی خوشش مشک بار خواهم کرد

به هرزه بی می و معشوق عمر می گذرد

بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد

چو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشن

که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد

به یاد چشم تو خود را خراب خواهم ساخت

بنای عهد قدیم استوار خواهم کرد

فعلا اين شعر را از دهخدا بخوانيد ،
 اين شعر رو دوستم امير كه از بازديد كنندگان وبلاگ است پيشنهاد داده كه بخوانم ، من هم هديه مي كنم به همه ي دوستان بازديد كننده .

اي مرغ سحر ! چو اين شب تار

بگذاشت زسر سياهكاري
وز نفخه روحبخش اسحار
رفت از سرخفتگان خماري
بگشوده گره ز زلف زرتار
محبوبه نيلگون عماري
يزدان به كمال شد پديدار
و اهريمن زشتخو حصاري
يادآر زشمع مرده ! يادآر !
اي مونس يوسف اندر اين بند !
تعبير عيان چو شد تو را خواب ،
دل پر ز شعف ، لب از شكر خند
محسود عدو ، به كام اصحاب
رفتي بر يار و خويش و پيوند
آزادتر از نسيم و مهتاب
زان كو همه شام با تو يك چند
در آرزوي وصال احباب
اختر به سحر شمرده ، يادآر !
چون باغ شود دوباره خرم
اي بلبل مستمند مسكين !
وز سنبل و سوري و سپرغم
آفاق نگارخانه چين
گل سرخ و به رخ عرق ز شبنم
تو داده زكف زمام تمكين ،
زان نوگل پيشرس كه در غم
نا داده به نار شوق تسكين ،
از سردي دي فسرده ، يادآر !
اي همره تيه پورعمران
بگذشت چو اين سنين معدود ،
وان شاهد نغز بزم عرفان
بنمود چو وعد خويش مشهود ،
وز مذ بح زر چو شد به كيوان ،
هر صبح شميم عنبر و عود ،
زان كو به گناه قوم نادان ،
در حسرت روي ارض موعود
بر باديه جان سپرده يادآر !
چون گشت زنو زمانه آباد
اي كودك دوره طلايي
وز طاعت بندگان خودشاد
بگرفت ز سرخدا خدايي !
نه رسم ارم ، نه اسم شداد
گل بست زبان ژاژ خايي
زان كس كه زنوك تيغ جلاد
ماخوذ به جرم حق ستايي ،

تسنيم وصال خورده ، يادآر

امروز متعلق به دو مناسبت است يك مناسبت ،  محض نوشتن است و فرياد مي زند  كه بنويس . هزاران "اگر "جلوي چشمت ميگذارد كه "اگر" مي خواهي باشي پس بنويس ديگري هم درست عكس اولي مي گويد ننويس. و اين دومي هم هزاران "اگر" برايت مي چيند كه "اگر" مي خواهي اين گونه باشي يا آن گونه نباشي پس ننويس .